Twee ramen
Two windows

Papa wilde in de avond samen naar de bergen kijken.
Dan vervagen de lijnen tussen aarde en hemel.
Dan worden de bergen donker en stil.

Mama wilde in de avond samen naar de zee staren.
Dan glinstert het water in het laatste licht van de dag.
Dan hoor je het ruislied van de golven en de wind.

Ze kregen ruzie.
Papa wilde zijn raam aan de ene kant.
Mama wilde haar raam aan de andere kant.

Mijn kamer was anders.
De dag vóór ik werd geboren was het nog een lege ruimte.
De dag erna was het gevuld met al mijn lievelingsspullen.
Daar was geen werk voor nodig.

Hoe vaak ze ook praatten, ze bleven het oneens.
Ze verlangden een ander uitzicht en het huis bleef onaf.

Op een dag besloten ze elk hun eigen raam te bouwen.
Papa bouwde zijn raam naar de bergen en wachtte.
Mama bouwde haar raam naar de zee en wachtte.

Nu was er geen ruzie meer.

Papa en mama genoten van hun uitzicht, maar er ontbrak nog iets.
Ze wilden hun geluk delen met mij.

Papa nam me mee naar zijn raam.
Ik zag het warme licht over de bergen glijden, als een deken die de heuvels toedekt.
We zongen de bergen zachtjes in slaap.

Mama nam me mee naar haar raam.
Ik zag het water oranje kleuren, alsof de zee van limonade was.
We gaven de zon een laatste slaap lekker zoen.

Ik genoot van de twee ramen en hoe verschillend ze waren.
Papa zei: “Nu zijn we thuis.”
Mama zei: “Nu zijn we thuis.”

Bij de twee ramen ontstonden twee huizen,
met in elk een kamer speciaal voor mij.
Daar was geen werk voor nodig.

Nu woon ik bij papa en samen schuilen we onder de stille bergen.
Nu woon ik bij mama en samen dansen we met de wind en de zee.

Beide huizen zijn erg anders,
en in beide ben ik thuis.

---

English

My parents wanted to build a home.
Every day they worked hard, but it was never finished.

They couldn’t agree on the big window.
That window was very important.
It showed me the world through their eyes.

In the evening, Dad wanted to look out over the mountains together.
That’s when the line between earth and sky fades.
That’s when the mountains grow dark and still.

In the evening, Mom wanted to gaze out at the sea together.
That’s when the water sparkles in the last light of the day.
That’s when you hear the whisper-song of the waves and the wind.

They argued.
Dad wanted his window on one side.
Mom wanted her window on the other.

My room was different.
The day before I was born, it was still an empty space.
The day after, it was filled with all my favorite things.
No work was needed.

No matter how much they talked, they couldn’t agree.
They longed for different views, and the house stayed unfinished.

One day, Dad and Mom decided to each build their own window.
Dad built his window facing the mountains and waited.
Mom built her window facing the sea and waited.

Now there was no more arguing.

Dad and Mom enjoyed their views, but something was still missing.
They wanted to share their happiness with me.

Dad took me to his window.
I saw the warm light glide over the mountains, like a blanket tucking the hills in.
We softly sang the mountains to sleep.

Mom took me to her window.
I saw the water turning orange, like an endless sea of limonade.
We sent the sinking sun a last kiss goodnight.

I loved the two windows and how different they were.
Dad said, “Now we are home.”
Mom said, “Now we are home.”

By the two windows, two houses began to grow,
each with a room just for me.
No work was needed.

Now I live with Dad, and together we huddle under the quiet mountains.
Now I live with Mom, and together we dance to the wind and the sea.

Both houses are very different,
and in both, I am home.